De verplichting tot het storten van uitgiftegarantiegelden wordt geregeld in artikel 14 van de Japanse Wet op de Betalingsdiensten (Funds Settlement Act).<\/p>\n\n\n\n
\n(Storting van uitgiftegarantiegelden)<\/p>\n\n\n\n
Artikel 14: Uitgevers van vooruitbetaalde betaalmiddelen, wanneer het ongebruikte saldo op de referentiedatum het bedrag overschrijdt dat bij kabinetsorder is vastgesteld (hierna in dit hoofdstuk “referentiebedrag” genoemd), moeten een bedrag aan uitgiftegarantiegelden storten dat gelijk is aan of groter is dan de helft van het ongebruikte saldo op de referentiedatum (hierna in dit hoofdstuk “vereist stortingsbedrag” genoemd), op de plaats bepaald bij kabinetsorder, bij het dichtstbijzijnde depot van hun hoofdkantoor of kantoor.<\/p>\n\n\n\n
2. Uitgevers van vooruitbetaalde betaalmiddelen, wanneer door de voltooiing van de procedure voor de uitoefening van de rechten van artikel 31, lid 1, of door andere feiten, het bedrag van de uitgiftegarantiegelden (inclusief het totaalbedrag van de bewaarde bedragen bepaald in het volgende artikel en het bedrag van het trustvermogen bepaald in artikel 16, lid 1. Hetzelfde geldt in artikel 18, item 2, en artikel 23, lid 1, item 3.) minder wordt dan het vereiste stortingsbedrag op de referentiedatum onmiddellijk voorafgaand aan de dag waarop het feit zich voordeed (in het geval van de referentiedatum onmiddellijk voorafgaand aan de dag waarop de procedure voor de terugbetaling bepaald in artikel 20, lid 1, of de procedure voor de uitoefening van de rechten van artikel 31, lid 1, is voltooid, wordt het bedrag berekend door de methode bepaald bij kabinetsorder, ervan uitgaande dat er geen vooruitbetaalde betaalmiddelen zijn die betrekking hebben op deze procedures), moeten zij het tekort storten volgens de methode bepaald bij kabinetsorder, en zonder vertraging, dit melden aan de premier.<\/p>\n\n\n\n
3. Uitgiftegarantiegelden kunnen worden gedekt door staatsobligaties, lokale obligaties en andere obligaties bepaald bij kabinetsorder (inclusief overdraagbare obligaties bepaald in artikel 278, lid 1, van de Wet op de Overdracht van Bedrijfsobligaties en Aandelen (Wet nr. 75 van 2001 (Heisei 13)). Hetzelfde geldt in artikel 16, lid 3.). In dit geval wordt de waardering van de obligaties bepaald bij kabinetsorder.<\/p>\n<\/blockquote>\n\n\n\n
De verplichting tot het storten van uitgiftegarantiegelden is een complexe bepaling, dus hieronder zal ik deze in detail uitleggen.<\/p>\n\n\n\n
Om te beginnen, de verplichting tot het storten van uitgiftegarantiegelden is nodig wanneer, volgens artikel 14, lid 1, van de Wet op de Betalingsdiensten, “het ongebruikte saldo op de referentiedatum het bedrag overschrijdt dat bij kabinetsorder is vastgesteld”.<\/p>\n\n\n\n
De referentiedatum wordt gedefinieerd in artikel 3, lid 2, van de Wet op de Betalingsdiensten, en is vastgesteld op 31 maart en 30 september van elk jaar.<\/p>\n\n\n\n
Het ongebruikte saldo op de referentiedatum is vastgesteld op 10 miljoen yen volgens artikel 6 van de Uitvoeringsverordening van de Wet op de Betalingsdiensten.<\/p>\n\n\n\n
Met andere woorden, op basis van de referentiedata van 31 maart en 30 september van elk jaar, als het ongebruikte saldo op de referentiedatum meer dan 10 miljoen yen bedraagt, moet u een bedrag dat gelijk is aan of groter is dan de helft van het ongebruikte saldo storten bij het dichtstbijzijnde depot van uw hoofdkantoor of kantoor.<\/p>\n\n\n\n
Bijvoorbeeld, als gebruikers van een spel in totaal 100 miljoen yen hebben besteed, en er zijn nog geen items in het spel ter waarde van 100 miljoen yen gebruikt, dan moet het spelbedrijf, als uitgiftegarantiegeld, de helft van 100 miljoen yen, dat wil zeggen 50 miljoen yen, storten bij het dichtstbijzijnde depot van hun hoofdkantoor of kantoor.<\/p>\n\n\n\n
De reden voor deze verplichting om uitgiftegarantiegelden te storten is om gebruikers te beschermen door hen terug te betalen in het geval dat het spelbedrijf plotseling failliet gaat of de dienstverlening stopt.<\/p>\n\n\n\n
Als u nalaat om de verplichting tot het storten van uitgiftegarantiegelden na te komen, kunt u worden veroordeeld tot een gevangenisstraf van maximaal zes maanden of een boete van maximaal 500.000 yen (artikel 112, lid 3, van de Wet op de Betalingsdiensten).<\/p>\n\n\n\n