Er zijn verschillende rechtszaken over de geldigheid van een non-concurrentiebeding dat de overstap naar een concurrent verbiedt. We zullen enkele van deze rechtszaken introduceren. In de zaak van Foseco Japan Limited (Nara District Court, Showa 45 (1970), 23 oktober, Case No. 624, p.78), werd het volgende gezegd over de geldigheid van een dergelijk beding:<\/p>\n\n\n\n
\n“Het spreekt voor zich dat als de beperking van concurrentie onredelijk is en de vrijheid van beroepskeuze van de schuldenaren onrechtmatig beperkt, waardoor hun bestaan wordt bedreigd, deze beperking in strijd is met de openbare orde en goede zeden en ongeldig is. Bij het bepalen van deze redelijke grenzen moet echter zorgvuldig worden gekeken naar de duur van de beperking<\/u>, het geografische bereik<\/u>, het bereik van de beroepen die onder de beperking vallen<\/u>, de aanwezigheid of afwezigheid van compensatie<\/u>, het belang van de schuldeiser (bescherming van bedrijfsgeheimen)<\/u>, het nadeel voor de schuldenaar (beperkingen op het veranderen van baan, herintreding op de arbeidsmarkt)<\/u> en het maatschappelijk belang (risico op monopolisatie, belangen van consumenten)<\/u> (onderstreping door de auteur).”<\/p>\n<\/blockquote>\n\n\n\n
In de Tokyo Legal Mind-zaak (Tokyo District Court, Heisei 7 (1995), 16 oktober, Labour Case No. 690, p.75), werd het volgende gezegd over de geldigheid van een dergelijk beding:<\/p>\n\n\n\n
\n“Bij het beoordelen of het nadeel dat een werknemer lijdt door het opleggen van een non-concurrentiebeding noodzakelijk is<\/u> voor de bescherming van bedrijfsgeheimen van de werkgever en of dit nadeel niet verder gaat dan noodzakelijk<\/u>, moet rekening worden gehouden met de positie<\/u> van de werknemer bij de werkgever, de aard van het werk<\/u> dat hij verrichtte, de periode<\/u>, gebied<\/u> en beroepen<\/u> waarvoor concurrentie is verboden in het specifieke beding, en de specifieke beperkingen<\/u> die de vertrokken werknemer of directeur zal ondervinden bij het uitoefenen van zijn beroep. Hoewel het niet noodzakelijk is dat de werkgever compenserende maatregelen<\/u> heeft genomen om het non-concurrentiebeding op te leggen om het beding geldig te verklaren, moet dit worden beschouwd als een aanvullende overweging (onderstreping door de auteur).”<\/p>\n<\/blockquote>\n\n\n\n
De geldigheid van een non-concurrentiebeding dat de overstap naar een concurrent verbiedt, wordt niet op een gestandaardiseerde manier beoordeeld, maar wordt individueel beoordeeld in relatie tot de specifieke omstandigheden, zoals hierboven beschreven. Het is echter te denken dat de rechtspraak de geldigheid beoordeelt op basis van de volgende elementen:<\/p>\n\n\n\n
<\/span>Periode van concurrentieverbod<\/span><\/h3>\n\n\n\nEen lange periode van concurrentieverbod kan de geldigheid van een non-concurrentiebeding ondermijnen<\/p>\n\n\n\n
De duur is een belangrijk beoordelingscriterium bij het bepalen van de geldigheid van een concurrentieverbod. Echter, de rechtbank oordeelt niet mechanisch dat een non-concurrentiebeding geldig is als de periode van het concurrentieverbod kort is, of ongeldig als de periode lang is. In plaats daarvan wordt gekeken of de duur van het concurrentieverbod passend is in relatie tot andere omstandigheden. In de zaak van de Nieuwe Osaka Handel (Osaka District Court, Heisei 3.10.15 (1991), Labour Case No. 596, Clause 21), werd geoordeeld dat een periode van drie jaar voor het concurrentieverbod niet onredelijk was, rekening houdend met de volgende omstandigheden:<\/p>\n\n\n\n
\nDe verkoopmanager heeft na zijn vertrek ervoor gezorgd dat hij bijna geen klantinformatie kon gebruiken en heeft klanten weggenomen<\/li>\n\n\n\n Hij heeft bij zijn vertrek twee werknemers meegenomen, en heeft zelf aangegeven dat het bedrijf waar hij voorheen werkte, concurrerende activiteiten toestond, waardoor hij handelingen heeft verricht die de concurrentiekracht van het bedrijf waar hij voorheen werkte, hebben verminderd<\/li>\n<\/ul>\n\n\n\nAan de andere kant, in de zaak van de Tokyo Freight Company (Urawa District Decision, Heisei 9.1.27 (1997), Jitime 1618, p. 115), werd een non-concurrentiebeding zonder beperkingen op gebied en beroep, en met een duur van drie jaar, ongeldig verklaard, rekening houdend met het feit dat er geen compensatiemaatregelen waren getroffen en met de totstandkoming van het non-concurrentiebeding.<\/p>\n\n\n\n
<\/span>Beperkingen op concurrentiegebied<\/span><\/h3>\n\n\n\nEen breed concurrentieverbod kan de geldigheid van een non-concurrentiebeding ondermijnen.<\/p>\n\n\n\n
Wat betreft het gebied van het concurrentieverbod, wordt er niet mechanisch geoordeeld dat een non-concurrentiebeding ongeldig is omdat het gebied onbeperkt is, of dat een non-concurrentiebeding geldig is omdat het gebied beperkt is. In plaats daarvan wordt er geoordeeld vanuit het perspectief of het gebied van het concurrentieverbod passend is in relatie tot andere omstandigheden. In de zaak van Foseco Japan Limited (Nara District Court, Showa 45 (1970), 23 oktober, oordeel nr. 624, p. 78), werd geoordeeld dat het non-concurrentiebeding geldig was, zelfs als het gebied van het concurrentieverbod onbeperkt was, omdat het bedrijf waar de persoon voor zijn ontslag werkte in een gespecialiseerd veld actief was en de periode van het concurrentieverbod relatief kort was, namelijk twee jaar.<\/p>\n\n\n\n
<\/span>Bereik van verboden activiteiten<\/span><\/h3>\n\n\n\nAls het bereik van verboden activiteiten breed is, werkt dit in de richting van het ontkennen van de geldigheid van een non-concurrentiebeding.<\/p>\n\n\n\n
In de Asahi Pretec-zaak (Fukuoka District Court, Heisei 19.10.5, oftewel 2007), werd een non-concurrentiebeding dat alle klanten van het bedrijf tijdens de dienstbetrekking omvatte, aangemerkt als ‘breed in termen van het bereik (type en regio) van transacties die onderwerp zijn van concurrentiebeperking’, en werd het als ongeldig beschouwd.<\/p>\n\n\n\n
<\/span>Status en positie van de verboden persoon<\/span><\/h3>\n\n\n\nAls de persoon in kwestie een hoge status of positie heeft, wordt aangenomen dat hij of zij toegang heeft tot belangrijke en vertrouwelijke informatie. Dit werkt in het voordeel van de geldigheid van het non-concurrentiebeding.<\/p>\n\n\n\n
In de zaak Foseco Japan Limited (Nara District Court, Showa 45 (1970), 23 oktober, oordeel nr. 624, p. 78), werd geoordeeld dat het non-concurrentiebeding geldig was voor werknemers die in staat waren om met de technische geheimen van het bedrijf om te gaan voordat ze het bedrijf verlieten.<\/p>\n\n\n\n
Aan de andere kant, in het geval van gewone werknemers die geen belangrijke informatie van het bedrijf behandelen, zijn er veel gevallen waarin het non-concurrentiebeding ongeldig wordt geacht. Bijvoorbeeld, in de zaak Kiyoshi System (Osaka District Court, Heisei 12 (2000), 19 juni, arbeidsvonnis nr. 791, p. 8), werd het non-concurrentiebeding voor arbeiders ongeldig geacht omdat hun werk eenvoudige taken waren en de arbeiders niet in een positie waren om met de knowhow van het bedrijf om te gaan. Bovendien werd er rekening gehouden met het feit dat er geen compenserende maatregelen waren genomen, en de geldigheid van het non-concurrentiebeding voor een periode van zes maanden werd ontkend.<\/p>\n\n\n\n
<\/span>Bestaan van compensatiemaatregelen<\/span><\/h3>\n\n\n\nAls er voldoende compensatiemaatregelen zijn genomen, zal dit de geldigheid van het verbod op verandering van baan bevestigen.<\/p>\n\n\n\n
In de Aflac-zaak (Tokyo District Decision, Heisei 22 (2010) 9.30 Labour Judgement 1024, p.86), werd voor uitvoerende bestuurders, rekening houdend met omstandigheden zoals een hoog jaarsalaris op basis van de positie van uitvoerend bestuurder, de toekenning van aandelenopties, en de betaling van een hoge ontslagvergoeding, geoordeeld dat het verbod op verandering van baan, dat voor twee jaar was vastgesteld, geldig was voor \u00e9\u00e9n jaar.<\/p>\n\n\n\n
Aan de andere kant, in de Tokyo Freight Company-zaak (Urawa District Decision, Heisei 9 (1997) 1.27 Judgement Time 1618, p.115), werd rekening gehouden met het feit dat er minder ontslagvergoeding werd betaald dan oorspronkelijk, en werd geoordeeld dat het geen passende compensatiemaatregel was voor het verbod op concurrerende activiteiten. Ook in de New Japan Science-zaak (Osaka District Decision, Heisei 15 (2003) 1.22 Labour Judgement 846, p.39), werd rekening gehouden met het feit dat er geen ontslagvergoeding of andere compensatiemaatregelen werden betaald, en dat er tijdens de dienstbetrekking slechts een maandelijkse geheimhoudingsvergoeding van 4000 yen werd betaald, en werd geoordeeld dat het geen passende compensatiemaatregel was voor het verbod op concurrerende activiteiten.<\/p>\n\n\n\n
<\/span>Verantwoordelijkheid van werknemers bij overtreding van een non-concurrentiebeding dat overstappen naar een concurrent verbiedt<\/span><\/h2>\n\n\n\nWat gebeurt er als je een geldig non-concurrentiebeding overtreedt?<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\nAls een non-concurrentiebeding dat overstappen naar een concurrent verbiedt geldig is, kan een bedrijf, als een werknemer dit overtreedt, overwegen om een schadevergoeding te eisen voor contractbreuk of om een verbod op concurrerende activiteiten aan te vragen.<\/p>\n\n\n\n
Echter, in tegenstelling tot een schadevergoeding, beperkt een verbod op concurrerende activiteiten de vrijheid van beroepskeuze van de werknemer in hoge mate. Om dit te laten erkennen, moet naast het feit dat er een clausule in het arbeidscontract of dergelijke is die een verbod op concurrerende activiteiten toestaat, ook worden bewezen dat als dit wordt genegeerd, er onherstelbare schade aan het bedrijf zal ontstaan (zoals in de eerder genoemde zaak van Foseco Japan Limited).<\/p>\n\n\n\n