Na teksty napisane lub zdj\u0119cia wykonane przez dan\u0105 osob\u0119, nak\u0142ada si\u0119 “prawo autorskie”. Je\u015bli kto\u015b bez zgody wykorzysta tekst lub zdj\u0119cie, kt\u00f3re s\u0105 obj\u0119te prawem autorskim, stanowi to naruszenie praw autorskich. Jednak\u017ce, mo\u017cna to inaczej sformu\u0142owa\u0107, m\u00f3wi\u0105c, \u017ce tekst napisany przez kogo\u015b po raz pierwszy staje si\u0119 wy\u0142\u0105czn\u0105 w\u0142asno\u015bci\u0105 tej osoby, gdy na niego na\u0142o\u017cone jest prawo autorskie. Mo\u017ce nie by\u0107 problemem, \u017ce zdanie “Po przejechaniu przez d\u0142ugi tunel graniczny, okaza\u0142o si\u0119, \u017ce jeste\u015bmy w kraju \u015bniegu” staje si\u0119 “w\u0142asno\u015bci\u0105 Yasunari Kawabata”, ale na przyk\u0142ad, je\u015bli zdaniu “Dzisiaj jest s\u0142onecznie” przyznane zostanie prawo autorskie, inni nie b\u0119d\u0105 mogli napisa\u0107 “Dzisiaj jest s\u0142onecznie”, co jest oczywi\u015bcie niew\u0142a\u015bciwe.<\/p>\n\n\n\n
W prawie, jest to traktowane jako problem “zakresu dzie\u0142a” i “charakteru dzie\u0142a”. Artyku\u0142 2, ust\u0119p 1, punkt 1 Japo\u0144skiej Ustawy o Prawie Autorskim (Japanese Copyright Law) definiuje dzie\u0142o jako “co\u015b, co kreatywnie wyra\u017ca my\u015bli lub uczucia i nale\u017cy do dziedziny literatury, nauki, sztuki lub muzyki”. To, co spe\u0142nia te kryteria, jest uznawane za “dzie\u0142o” i na nie na\u0142o\u017cone jest prawo autorskie, a osoba, kt\u00f3ra je stworzy\u0142a, jest uznawana za “autora” (tak samo jak w punkcie 2) tego prawa autorskiego.<\/p>\n\n\n\n
Wi\u0119c sk\u0105d wiemy, \u017ce kr\u00f3tkie wyra\u017cenia j\u0119zykowe, takie jak slogany czy nag\u0142\u00f3wki, s\u0105 uznawane za “dzie\u0142a”?<\/p>\n\n\n\n