Dwudziestu dw\u00f3ch w\u0142a\u015bcicieli koni wy\u015bcigowych wni\u00f3s\u0142 pozew przeciwko producentowi i sprzedawcy gry “Gallop Racer”, kt\u00f3ra u\u017cywa\u0142a nazw ich koni wy\u015bcigowych, domagaj\u0105c si\u0119 zakazu sprzeda\u017cy na podstawie praw do publiczno\u015bci oraz odszkodowania za czyn niedozwolony. W tej grze, gracze staj\u0105 si\u0119 d\u017cokejami, wybieraj\u0105 konia wy\u015bcigowego (w tym konie bior\u0105ce udzia\u0142 w wy\u015bcigach G1, G2, G3 organizowanych przez Japo\u0144skie Centralne Towarzystwo Wy\u015bcig\u00f3w Koni) i bior\u0105 udzia\u0142 w wy\u015bcigach na ekranie, kt\u00f3ry odtwarza rzeczywiste tory wy\u015bcigowe.<\/p>\n\n\n\n
\n“Nazwy i inne elementy ‘rzeczy’, kt\u00f3re nie s\u0105 ‘osobami znanymi’, mog\u0105 mie\u0107 warto\u015b\u0107 publiczno\u015bci, a wi\u0119c nie mo\u017cna stwierdzi\u0107, \u017ce ‘rzeczy’ nie maj\u0105 prawa do publiczno\u015bci. Ponadto, prawa do publiczno\u015bci, kt\u00f3re s\u0105 przyznawane osobom znanym, s\u0105 rozumiane jako warto\u015b\u0107 ekonomiczna niezale\u017cna od praw osobistych, takich jak prawo do prywatno\u015bci czy prawo do wizerunku, wi\u0119c nie ma powodu, aby ogranicza\u0107 rzeczy maj\u0105ce warto\u015b\u0107 publiczno\u015bci do ‘os\u00f3b znanych’ posiadaj\u0105cych prawa osobiste.<\/p>\n\n\n\n
Warto\u015b\u0107 publiczno\u015bci, kt\u00f3r\u0105 maj\u0105 nazwy i inne elementy rzeczy, pochodzi od s\u0142awy, oceny spo\u0142ecznej, rozpoznawalno\u015bci itp. tych rzeczy, wi\u0119c powinna by\u0107 chroniona jako korzy\u015b\u0107 maj\u0105tkowa lub prawo przys\u0142uguj\u0105ce w\u0142a\u015bcicielowi rzeczy (jak b\u0119dzie wyja\u015bnione p\u00f3\u017aniej, kiedy rzecz przestaje istnie\u0107, osoba, kt\u00f3ra by\u0142a jej w\u0142a\u015bcicielem, staje si\u0119 posiadaczem praw).<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\nWyrok S\u0105du Okr\u0119gowego w Nagoi z dnia 19 stycznia 2000 roku<\/cite><\/blockquote>\n\n\n\nW ten spos\u00f3b S\u0105d uzna\u0142 prawa do publiczno\u015bci rzeczy.<\/p>\n\n\n\n
Podkre\u015bli\u0142 r\u00f3wnie\u017c, \u017ce “bior\u0105c pod uwag\u0119, \u017ce prawa do publiczno\u015bci rzeczy s\u0105 jedynie prawem do uzyskania warto\u015bci ekonomicznej, na obecnym etapie nie mo\u017cna przyzna\u0107 zakazu na podstawie praw do publiczno\u015bci rzeczy”, ale “jednak\u017ce, nawet je\u015bli chodzi o prawa do publiczno\u015bci rzeczy, mog\u0105 one by\u0107 uznane za prawo lub interes, kt\u00f3ry powinien by\u0107 chroniony prawnie w odniesieniu do odszkodowania za czyn niedozwolony, wi\u0119c odszkodowanie powinno by\u0107 przyznane”. W rezultacie, producent i sprzedawca gry zosta\u0142 zobowi\u0105zany do zap\u0142aty odszkodowania dla 20 w\u0142a\u015bcicieli koni wy\u015bcigowych, kt\u00f3rzy startowali w wy\u015bcigach G1, w kwotach od 41 412 do 608 420 jen\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
<\/span>Sprawa “Gallop Racer” (S\u0105d Najwy\u017cszy w Nagoya, marzec 2001 roku)<\/span><\/h2>\n\n\n\nWyrok apelacyjny w sprawie nieautoryzowanego u\u017cycia nazwy konia zgodnie z prawem o znakach towarowych stwierdzi\u0142, \u017ce “ochrona nazwy konia zarejestrowanej jako znak towarowy na mocy prawa o znakach towarowych jest ograniczona do przypadk\u00f3w, gdy u\u017cywa si\u0119 zarejestrowanego znaku towarowego w odniesieniu do w\u0142asnych towar\u00f3w lub us\u0142ug”. Dlatego, “aby chroni\u0107 ekonomiczn\u0105 korzy\u015b\u0107 lub warto\u015b\u0107 wynikaj\u0105c\u0105 z reputacji, spo\u0142ecznej oceny i rozpoznawalno\u015bci konia wy\u015bcigowego, kt\u00f3re posiada w\u0142a\u015bciciel konia, ochrona na mocy prawa o znakach towarowych nie jest wystarczaj\u0105ca, a zatem jest odpowiednie uzna\u0107 i chroni\u0107 prawo do publiczno\u015bci rzeczy pod pewnymi warunkami”. S\u0105d Najwy\u017cszy w Nagoya popar\u0142 ten wyrok, ograniczaj\u0105c jednak prawo do publiczno\u015bci tylko do koni wy\u015bcigowych, kt\u00f3re wygra\u0142y wy\u015bcigi G1.<\/p>\n\n\n\n
Co do wniosku o zakaz sprzeda\u017cy, s\u0105d stwierdzi\u0142:<\/p>\n\n\n\n
\nPrawo do publiczno\u015bci dotycz\u0105ce os\u00f3b znanych jest \u015bci\u015ble zwi\u0105zane z prawem do prywatno\u015bci, w tym prawem do wizerunku, kt\u00f3re jest cz\u0119\u015bci\u0105 praw osobistych. Z tego powodu, wniosek o zakaz na podstawie prawa do publiczno\u015bci jest uznawany. Jednak\u017ce, prawo do publiczno\u015bci rzeczy nie jest zwi\u0105zane z prawami osobistymi w\u0142a\u015bciciela rzeczy, ale z ekonomiczn\u0105 korzy\u015bci\u0105 zwi\u0105zan\u0105 z atrakcyjno\u015bci\u0105 rzeczy dla klient\u00f3w, dlatego nie mo\u017cna go traktowa\u0107 na r\u00f3wni z prawem do publiczno\u015bci os\u00f3b znanych.<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\nWyrok S\u0105du Najwy\u017cszego w Nagoya, 8 marca 2001 roku<\/cite><\/blockquote>\n\n\n\nTak jak w pierwszej instancji, S\u0105d Okr\u0119gowy w Nagoya nie uzna\u0142 tego.<\/p>\n\n\n\n
<\/span>Sprawa “Derby Stallion” (S\u0105d Okr\u0119gowy w Tokio, sierpie\u0144 2001 r. (2001 r. wg kalendarza gregoria\u0144skiego))<\/span><\/h2>\n\n\n\nS\u0105d zaprzeczy\u0142 istnieniu prawa do publiczno\u015bci w odniesieniu do rzeczy.<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\nDwudziestu trzech w\u0142a\u015bcicieli koni wy\u015bcigowych pozwa\u0142o producenta i sprzedawc\u0119 gry symulacyjnej “Derby Stallion” (cztery wersje), kt\u00f3ra u\u017cywa\u0142a nazw ich koni wy\u015bcigowych. W\u0142a\u015bciciele koni domagali si\u0119 zakazu sprzeda\u017cy na podstawie prawa do publiczno\u015bci oraz odszkodowania za czyn niezgodny z prawem. S\u0105d Okr\u0119gowy w Tokio stwierdzi\u0142: “Nie mo\u017cemy zgodzi\u0107 si\u0119 z twierdzeniem powod\u00f3w, \u017ce istnieje ‘prawo maj\u0105tkowe do wy\u0142\u0105cznej kontroli nad warto\u015bci\u0105 ekonomiczn\u0105 rzeczy, tak\u0105 jak jej zdolno\u015b\u0107 do przyci\u0105gania klient\u00f3w'”, i zaprzeczy\u0142 istnieniu prawa do publiczno\u015bci w odniesieniu do rzeczy.<\/p>\n\n\n\n
S\u0105d Okr\u0119gowy w Tokio orzek\u0142:<\/p>\n\n\n\n
\n1: Aby uzna\u0107 prawo wy\u0142\u0105czne, potrzebne jest podstawy w prawie pozytywnym (w tym prawa osobiste, kt\u00f3re nie s\u0105 wyra\u017anie okre\u015blone). Nie jest jednak mo\u017cliwe uzasadnienie “prawa do wy\u0142\u0105cznej kontroli nad warto\u015bci\u0105 ekonomiczn\u0105 rzeczy”, kt\u00f3re powodowie twierdz\u0105, poprzez rozszerzaj\u0105ce rozumienie dzia\u0142ania praw w\u0142asno\u015bci i praw osobistych, kt\u00f3re s\u0105 tradycyjnie uznawane jako prawa wy\u0142\u0105czne.<\/p>\n\n\n\n
2: Jak ju\u017c wspomniano, aby uzna\u0107 prawo wy\u0142\u0105czne, potrzebne jest podstawy w prawie pozytywnym. W \u015bwietle celu systemu obecnego prawa, kt\u00f3re ustanawia system praw w\u0142asno\u015bci intelektualnej, nie mo\u017cna uzna\u0107 istnienia prawa wy\u0142\u0105cznego w zakresie, kt\u00f3ry nie jest obj\u0119ty ochron\u0105 prawa w\u0142asno\u015bci intelektualnej. Nawet je\u015bli przyj\u0105\u0107 stanowisko, \u017ce istnienie prawa wy\u0142\u0105cznego mo\u017ce by\u0107 uznane, nawet je\u015bli nie ma wyra\u017anej podstawy prawnej, je\u015bli spo\u0142eczny zwyczaj szanowania “korzy\u015bci z wy\u0142\u0105cznej kontroli nad warto\u015bci\u0105 ekonomiczn\u0105 rzeczy” trwa\u0142by d\u0142ugo i sta\u0142by si\u0119 prawem zwyczajowym, nie mo\u017cna zgodzi\u0107 si\u0119 z prawem wy\u0142\u0105cznym, kt\u00f3re powodowie twierdz\u0105.<\/p>\nWyrok S\u0105du Okr\u0119gowego w Tokio z 27 sierpnia 2001 r.<\/cite><\/blockquote>\n\n\n\nCo do punktu 1, s\u0105d stwierdzi\u0142 dodatkowo, \u017ce “takie wy\u0142\u0105czne uprawnienia s\u0105 uznawane tylko wtedy, gdy ocenia si\u0119, \u017ce prawa osobiste, kt\u00f3re osoba fizyczna ma pierwotnie, s\u0105 naruszone. W przeciwnym razie, nawet je\u015bli osoba trzecia korzysta z cudzej w\u0142asno\u015bci, nie narusza to bezpo\u015brednio praw osobistych w\u0142a\u015bciciela rzeczy, wi\u0119c nie jest mo\u017cliwe uzasadnienie wy\u0142\u0105cznych uprawnie\u0144, kt\u00f3re powodowie twierdz\u0105, na podstawie praw osobistych”. Co do punktu 2, s\u0105d stwierdzi\u0142 dodatkowo, \u017ce “wy\u0142\u0105czne prawa przyznane przez prawo w\u0142asno\u015bci intelektualnej powinny by\u0107 rozumiane jako okre\u015blaj\u0105ce granice ochrony monopolistycznej dla posiadacza praw, a dla os\u00f3b trzecich powinny by\u0107 rozumiane jako okre\u015blaj\u0105ce granice legalno\u015bci ich dzia\u0142a\u0144. Dlatego, je\u015bli osoba trzecia dzia\u0142a w spos\u00f3b, kt\u00f3ry nie jest obj\u0119ty zakresem wy\u0142\u0105cznych praw okre\u015blonych przez prawo w\u0142asno\u015bci intelektualnej, jej dzia\u0142anie powinno by\u0107 uznane za legalne”.<\/p>\n\n\n\n