Penghantaran Semula dan Pautan di 2channel dan Pemfitnahan

Tidak terhad kepada laman web atau blog sahaja, tetapi juga di papan kenyataan, amalan seperti menyalin semula artikel yang diposkan oleh orang lain atau meletakkan pautan adalah sesuatu yang biasa dilakukan. Ini mungkin disebabkan oleh pelbagai sebab, seperti keperluan untuk menjelaskan artikel yang telah diposkan oleh diri sendiri, atau keinginan untuk berkongsi artikel yang dianggap baik dengan orang lain.

Adakah penyalinan semula atau penautan yang dilakukan dengan ringan ini boleh dituduh sebagai pencemaran nama baik?

2channel adalah papan kenyataan anonim terbesar di Jepun, tetapi seiring dengan pertumbuhannya, semakin banyak orang yang terlibat dan banyak masalah telah timbul.

Penyalinan semula dan penautan juga menjadi isu yang dipertikaikan di mahkamah dengan 2channel sebagai tempatnya.

Adakah Penyalinan Menjadi Fitnah?

Isu penyalinan menjadi perhatian dalam kes di mana artikel fitnah yang ditulis di papan pengumuman internet atau dalam buku telah disalin dan diposkan secara anonim di 2chan, dan perdebatan berpusat pada sama ada penyalinan tersebut boleh dianggap sebagai fitnah.

Seorang lelaki Jepun yang tinggal di luar negara telah mengambil tindakan undang-undang untuk mendapatkan maklumat tentang penulis yang telah menyalin dan memposting artikel atau buku yang menulis seolah-olah dia terlibat dalam penghantaran wang haram antarabangsa dan pencucian wang ke 2chan. Dia telah mengambil tindakan undang-undang untuk mendapatkan maklumat dari penyedia perkhidmatan internet yang digunakan oleh penulis tersebut.

Mahkamah Tinggi Tokyo dalam perbicaraan pertama telah memutuskan bahawa,

“Pos yang menyalin kata-kata fitnah hanyalah penyalinan kandungan artikel yang telah dipaparkan di papan pengumuman internet atau buku yang telah diterbitkan, dan tidak boleh dikatakan bahawa ia lebih merendahkan penilaian sosial plaintif daripada penerbitan artikel atau buku tersebut. Oleh itu, tidak boleh diterima bahawa hak kehormatan plaintif jelas telah dilanggar oleh penerbitan maklumat ini.”
Keputusan Mahkamah Tinggi Tokyo, 22 April 2013 (2013)

dan menolak tuntutan tersebut.

Dengan kata lain, pos tersebut hanyalah penyalinan artikel asal atau buku, dan telah diputuskan bahawa ia tidak merendahkan penilaian sosial lebih daripada artikel asal atau buku yang telah merendahkan penilaian sosial.

Keputusan ini adalah sesuatu yang tidak boleh diterima.

Jika kita menerima keputusan ini, sekali posting yang merendahkan penilaian sosial diterbitkan di internet, orang yang menyalin dan memposting semula posting tersebut tidak akan bertanggungjawab walaupun ia memperluas kerosakan, walaupun posting tersebut telah disalin dan diposkan semula.

Lagi pun, mereka yang berulang kali melakukan fitnah di internet akan berulang kali memposting kandungan yang sama di banyak thread dan papan pengumuman, dengan harapan untuk mencetuskan kemarahan. Pengguna akan menerima kandungan maklumat seolah-olah ia adalah benar kerana mereka melihat maklumat tersebut disalin dan diposkan semula berulang kali, dan maklumat tersebut akan tersebar.

Di samping itu, laman carian seperti Google akan memaparkan laman web yang memfitnah individu tersebut di tempat yang lebih tinggi apabila mencari maklumat tentang individu tersebut, dan artikel fitnah akan dilihat oleh lebih ramai orang.

Keputusan Mahkamah Tinggi Tokyo ini telah dibatalkan dalam rayuan.

Penyalinan Boleh Menyebabkan Fitnah

Mahkamah Tinggi Tokyo telah mengakui bahawa artikel yang disalin adalah fakta konkrit yang cukup untuk menurunkan penilaian sosial, dan artikel-artikel ini telah dipaparkan di papan pengumuman lain sebelumnya atau telah diterbitkan dalam buku,

“(Artikel-artikel ini) Banyak orang yang melihatnya di laman web 2channel tidak dijangka membaca artikel asal ×× atau artikel □□ sebelum atau selepas ini, dan tindakan memposting maklumat ini di laman web 2channel dianggap sebagai penyebaran maklumat baru dan lebih luas kepada masyarakat, yang lebih menurunkan penilaian sosial penggugat.”

Mahkamah Tinggi Tokyo, 6 September 2013 (2013)

Sebagai hasilnya, mahkamah telah memerintahkan penyedia perantara untuk mendedahkan maklumat pengirim.

Walaupun hanya menyalin, ada kemungkinan untuk menjadi fitnah. Ini kerana “menyebarkan maklumat baru dan lebih luas kepada masyarakat, dan lebih menurunkan penilaian sosial penggugat.” Jadi, berhati-hatilah untuk tidak menyalin dan memposting artikel fitnah di papan pengumuman atau media sosial dengan ringan.

Apa itu Pautan

Pautan, atau ‘link’ dalam Bahasa Inggeris, membawa maksud ‘rantai’, ‘hubungan’, atau ‘mengaitkan’.

Ia merupakan mekanisme yang menghubungkan halaman ke halaman di Web. Asalnya dikenali sebagai ‘Hyperlink’, tetapi sekarang kebanyakannya disingkatkan dan digunakan sebagai ‘link’.

Dengan menempelkan pautan, anda boleh mengakses halaman lain secara langsung. Namun, pautan dianggap sebagai undian pengesyoran dari halaman asal ke halaman tujuan yang bermaksud ‘anda harus melihat halaman ini’. Oleh itu, dikatakan bahawa enjin carian menggunakan jumlah dan kualiti pautan untuk menilai halaman tujuan.

Jadi, adakah tindakan menempelkan pautan ke laman web yang melakukan fitnah dan merosakkan nama baik seseorang dianggap sebagai pencemaran nama baik?

https://monolith.law/reputasi/fitnah

Tindakan Menyisipkan Pautan dan Fitnah

Di 2channel, papan perbincangan anonim terbesar di Jepun, sering kali terdapat pertikaian mengenai kiriman yang difitnah. Banyak pertikaian juga berlaku mengenai sama ada menyisipkan pautan ke laman web yang memfitnah boleh dianggap sebagai fitnah, dan kebanyakan pertikaian ini berlaku di 2channel.

Sebagai contoh perbicaraan di mana tindakan menyisipkan pautan dituduh melakukan kesalahan selain fitnah, terdapat keputusan Mahkamah Agung pada 9 Julai 2012 (Tahun 24 Heisei), di mana tindakan menyisipkan pautan ke laman web pornografi kanak-kanak dianggap sebagai kesalahan mempamerkan secara terbuka pornografi kanak-kanak.

Menunjukkan lokasi pornografi kanak-kanak yang telah dipamerkan secara terbuka oleh pihak ketiga juga dianggap sebagai “mempamerkan secara terbuka”.

Lalu, bagaimana pula dengan fitnah? Adakah menunjukkan lokasi kiriman yang memfitnah oleh pihak ketiga juga boleh dianggap sebagai fitnah?

Mengenai hal ini, terdapat hujah yang mengatakan, “Tindakan menyisipkan pautan kepada sasaran telah memberitahu pembaca umum tentang kewujudan artikel tersebut dan menghasut mereka untuk membacanya, yang menurunkan penilaian sosial terhadap sasaran,” tetapi keputusan yang dibuat adalah, “Tidak dapat dikatakan bahawa penilaian sosial plaintif telah diturunkan hanya dengan menyisipkan pautan” (Keputusan Mahkamah Daerah Tokyo, 30 Jun 2010 (Tahun 22 Heisei)).

Ini adalah kerana keputusan ini didasarkan pada pandangan bahawa sama ada pengguna akan mengunjungi laman web yang dipautkan atau tidak adalah berbeza bagi setiap pengguna.

Adakah Tindakan Menyisipkan Pautan Boleh Menyebabkan Fitnah?

Pada Januari 2011, artikel 1 telah diterbitkan dalam thread yang dikenali sebagai “P University” di 2chan, dan pada 24 hari itu, artikel 2 telah diterbitkan dalam thread yang dikenali sebagai “A (seorang biksu yang bekerja di R Temple) melakukan pelecehan seksual”. Dalam setiap artikel, pautan ke “A (seorang biksu dari sektor Chiba Jodo)” di dalam 2chan telah ditetapkan, dan apabila anda mengklik pautan dalam artikel 1 dan 2, artikel 3 akan dipaparkan. Dalam artikel 3, ditulis bahawa plaintif telah melakukan pelecehan seksual terhadap pelajar wanita di kelab semasa beliau masih pelajar di Universiti P.

Plaintif telah meminta penzahiran maklumat pengirim untuk setiap artikel untuk menuntut ganti rugi dan lain-lain, dan apabila penyedia perkhidmatan penjelajahan menolak, plaintif telah memulakan tindakan undang-undang. Walau bagaimanapun, Mahkamah Daerah Tokyo telah menolak tuntutan plaintif pada peringkat pertama. Mahkamah pertama menyatakan,

Plaintif mendakwa bahawa setiap artikel dalam kes ini memudahkan akses ke dokumen yang menurunkan penilaian sosial plaintif, dan juga menurunkan penilaian sosial plaintif. Setiap artikel dalam kes ini mempunyai hyperlink ke artikel 3 dalam kes ini, dan artikel 3 dalam kes ini boleh dianggap sebagai artikel yang menurunkan penilaian sosial plaintif, jadi setiap artikel dalam kes ini boleh dianggap memudahkan akses ke dokumen yang menurunkan penilaian sosial plaintif.
Walau bagaimanapun, walaupun setiap artikel dalam kes ini memudahkan akses ke artikel 3 dalam kes ini, setiap artikel dalam kes ini sendiri tidak boleh dianggap menurunkan penilaian sosial plaintif.

Keputusan Mahkamah Daerah Tokyo, 19 Disember 2011

dan tidak mengiktiraf permintaan penzahiran maklumat pengirim.

Dengan kata lain, mereka mengakui bahawa “memudahkan akses” ke artikel yang mengandungi ekspresi yang memfitnah adalah diterima, tetapi mereka tidak dapat menganggap artikel 3 sebagai kandungan artikel 1 dan 2, dan mereka menyatakan bahawa setiap artikel secara individu tidak menurunkan penilaian sosial plaintif.

Kes di mana Menyisipkan Pautan Boleh Menjadi Fitnah

Sebaliknya, keputusan yang berbeza telah ditunjukkan dalam penghakiman rayuan.

Mahkamah Tinggi Tokyo menentukan bahawa Artikel 1 dan 2, dan juga Artikel 3, tidak merosakkan reputasi dengan sendirinya, tetapi jika ketiga-tiga artikel dibaca bersama-sama, ia memberikan kesan bahawa plaintif telah melakukan pelecehan seksual semasa beliau di universiti P, dan

Untuk menentukan sama ada setiap artikel dalam kes ini melampaui batas yang diterima oleh masyarakat sebagai fitnah atau penghinaan, perlu dipertimbangkan bukan sahaja setiap artikel dalam kes ini tetapi juga latar belakang penulisan setiap artikel. Setiap artikel dalam kes ini mempunyai pautan hiper yang ditetapkan dan ditunjukkan, dan ia mempunyai mekanisme di mana anda boleh melihat kandungan artikel yang spesifik dan terperinci di tempat yang dipautkan. Oleh itu, mudah untuk membayangkan bahawa orang yang melihat setiap artikel dalam kes ini akan mengklik pautan hiper dan membaca Artikel 3 dalam kes ini. Dan, orang yang menulis setiap artikel dalam kes ini sengaja menetapkan dan menunjukkan pautan hiper supaya mereka boleh beralih ke Artikel 3 dalam kes ini, jadi kita boleh menganggap bahawa mereka telah menggabungkan Artikel 3 dalam kes ini ke dalam setiap artikel dalam kes ini.

Keputusan Mahkamah Tinggi Tokyo, 18 April 2012 (2012)

dan mengakui fitnah dengan mengatakan bahawa tidak ada bukti yang cukup untuk mengakui bahawa pemohon rayuan telah melakukan pelecehan seksual seperti yang dinyatakan dalam Artikel 3, dan tidak ada alasan untuk menolak ilegalitas. Selain itu,

Memang, sama ada seseorang akan mengunjungi tempat yang dipautkan atau tidak berbeza-beza mengikut individu, seperti yang dikatakan oleh responden. Namun, seperti yang dinyatakan di atas, mudah untuk membayangkan bahawa orang yang melihat setiap artikel dalam kes ini yang mempunyai pautan hiper yang ditetapkan dan ditunjukkan mungkin akan melihat artikel di tempat yang dipautkan, dan hanya kerana pilihan sama ada untuk mengunjungi tempat yang dipautkan atau tidak berbeza mengikut individu, tidak bermakna bahawa tidak biasa untuk membaca artikel di tempat yang dipautkan bersama-sama.

Sama seperti di atas

dan mengakui “fitnah melalui pautan” dalam Artikel 1 dan 2, dan memerintahkan penzahiran maklumat pengirim untuk setiap artikel.

Keputusan ini adalah yang pertama menunjukkan bahawa anda boleh memahami dan menilai kandungan artikel dalam thread yang mempunyai pautan dan artikel dalam thread tempat yang dipautkan bersama-sama.

Walaupun telah ditunjukkan bahawa tindakan menyisipkan pautan boleh menjadi fitnah, keputusan ini dianggap rasional dan wajar sebagai cara undang-undang terhadap bentuk modern fitnah melalui penggunaan yang disengajakan dari tindakan yang biasanya dijangka oleh pengguna internet yang berminat dalam artikel yang dipos, iaitu tindakan mengakses pelbagai maklumat dengan mengikuti pautan.

Cadangan Mengenai Penyemakan Undang-Undang Batasan Tanggungjawab Penyedia

Pada bulan Jun 2011 (Tahun 23 Heisei), “Kumpulan Kajian Mengenai Isu-isu Berkaitan Perkhidmatan ICT dari Perspektif Pengguna” di bawah Kementerian Hal Ehwal Dalam Negeri dan Komunikasi Jepun telah merumuskan “Cadangan Mengenai Penyemakan Undang-Undang Batasan Tanggungjawab Penyedia” (Japanese Provider Liability Limitation Law).

Dalam cadangan ini, sudah dinyatakan bahawa “walaupun pengedaran maklumat itu sendiri bukanlah haram, tetapi ada tuntutan bahawa Undang-Undang Batasan Tanggungjawab Penyedia harus diterapkan juga pada kes di mana hak orang lain dilanggar oleh pengedaran maklumat yang berkaitan dengan maklumat tersebut”. Ia juga menyatakan bahawa “walaupun maklumat pautan yang ditempelkan itu sendiri bukanlah haram, tetapi jika maklumat di laman pautan melanggar hak orang lain, maka menjadi isu sama ada maklumat pautan itu sendiri harus menjadi sasaran langkah-langkah pencegahan penghantaran”. Dalam cadangan ini,

jika pengedaran maklumat pautan dan pengedaran maklumat di laman pautan yang melanggar hak orang lain dianggap sebagai satu kesatuan yang mempunyai hubungan bersama, pengedaran maklumat pautan boleh dianggap sebagai tindakan haram bersama (dalam erti kata yang luas) dengan tindakan pelanggaran hak di laman pautan, dan oleh itu boleh menjadi sasaran langkah-langkah pencegahan penghantaran. Sebaliknya, jika tidak dapat dinilai demikian, kemungkinan besar ia tidak akan menjadi sasaran langkah-langkah pencegahan penghantaran.

Ini dinyatakan. “Kesatuan yang mempunyai hubungan bersama” dalam ini dianggap hampir sama dengan “diterjemahkan dalam artikel” dalam keputusan Mahkamah Tinggi Tokyo sebelum ini, tetapi penilaian sama ada ini berlaku atau tidak tampaknya bukanlah sesuatu yang mudah.

Perlu diperhatikan bagaimana contoh keputusan akan dikumpulkan di masa hadapan.