Herpublicatie en Links op 2channel en Laster

Het is gebruikelijk om niet alleen op websites en blogs, maar ook op forums, artikelen van anderen te herpubliceren of links te plaatsen. Dit kan om verschillende redenen gebeuren, zoals het duidelijker maken van een artikel dat je zelf hebt gepost, of het delen van een artikel dat je goed vindt met anderen.

Maar kan deze luchtige herpublicatie of het plaatsen van links leiden tot aantijgingen van smaad?

2channel (2ちゃんねる) is het grootste anonieme forum in Japan, maar naarmate het groeide, begonnen steeds meer mensen deel te nemen en ontstonden er veel problemen.

Herpublicatie en linken zijn ook kwesties die in de rechtbank zijn betwist met 2channel als het toneel.

Wordt herdrukken beschouwd als smaad?

Het probleem met herdrukken ontstond in een rechtszaak waarin werd betwist of een anonieme post die lasterlijke artikelen van internetfora en boeken naar 2chan (een Japans internetforum) had overgebracht, al dan niet als smaad kon worden beschouwd, ondanks dat het een herdruk was.

Een in het buitenland wonende Japanse man heeft een rechtszaak aangespannen om informatie te verkrijgen van de tussenliggende provider om de poster te identificeren, nadat boeken en geposte artikelen die suggereerden dat hij betrokken was bij illegale internationale geldoverdrachten en witwassen, waren overgebracht naar 2chan.

De rechtbank van eerste aanleg in Tokyo oordeelde over de anonieme post die lasterlijke uitspraken had overgebracht dat deze,

niets meer waren dan herdrukken van de inhoud van artikelen die al op internetfora waren gepubliceerd of van gepubliceerde boeken, en dat ze de sociale waardering van de eiser niet meer konden verminderen dan de publicatie van deze artikelen of de publicatie van de boeken al had gedaan.
Daarom kan niet worden erkend dat de eer van de eiser duidelijk is geschonden door de publicatie van deze informatie.

Rechtbank van Tokyo, uitspraak van 22 april 2013 (2013)

en verwierp de eis.

Met andere woorden, de post was niets meer dan een herdruk van het boek of het originele artikel, en het werd geoordeeld dat het de sociale waardering niet verder had verminderd dan het boek of het originele artikel al had gedaan.

Dit oordeel is absoluut onaanvaardbaar.

Als dit oordeel wordt aanvaard, zal iedereen die een post herdrukt die de sociale waardering op het internet heeft verminderd en de schade heeft vergroot, niet langer verantwoordelijk worden gehouden.

Bovendien, degenen die laster op het internet herhalen, proberen een vlammenoorlog te veroorzaken door dezelfde inhoud te herhalen op meerdere threads en fora. Gebruikers nemen de inhoud van de informatie als waarheid aan omdat ze zien dat de informatie herhaaldelijk wordt herdrukt, en de informatie verspreidt zich.

En zoekmachines zoals Google zullen sites die de persoon belasteren hoger weergeven wanneer informatie over die persoon wordt gezocht, waardoor lasterlijke artikelen steeds meer onder de aandacht komen.

Deze uitspraak van de rechtbank van Tokyo werd vernietigd in hoger beroep.

Het herdrukken kan leiden tot smaad

De Hoge Rechtbank van Tokio heeft erkend dat herdrukte artikelen feiten bevatten die voldoende zijn om de sociale waardering te verminderen. Ze stelden dat deze artikelen eerder op een ander forum waren gepost of in een boek waren gepubliceerd, maar

het kan niet worden aangenomen dat veel mensen die deze artikelen op de website 2channel hebben gezien, rond dezelfde tijd de originele artikelen van XX of de artikelen van □□ hebben gelezen. De handeling van het posten van deze informatie op de website 2channel heeft de informatie opnieuw en breder verspreid in de samenleving, en heeft de sociale waardering van de appellant verder verminderd.

Hoge Rechtbank van Tokio, 6 september 2013 (Gregoriaanse kalender)

Op basis hiervan heeft de rechtbank de provider opgedragen om de informatie van de afzender te onthullen.

Alleen al het herdrukken kan leiden tot smaad. Dit komt omdat het “opnieuw en breder verspreidt informatie in de samenleving, en vermindert verder de sociale waardering van de appellant”. Wees voorzichtig en vermijd het lichtzinnig kopiëren en plakken van lasterlijke artikelen op forums of sociale media.

Wat is een link?

Een link, in het Engels ‘link’, betekent ‘ketting’, ‘verbinding’ of ‘associëren’.

Op het web is het een mechanisme dat pagina’s met elkaar verbindt. Oorspronkelijk werd het ‘hyperlink’ genoemd, maar tegenwoordig wordt het in de meeste gevallen afgekort tot ‘link’.

Door een link te plaatsen, kunt u direct toegang krijgen tot andere pagina’s. Echter, een link wordt beschouwd als een aanbevelingsstem van de oorspronkelijke pagina naar de gelinkte pagina, alsof het zegt “het is goed om deze pagina te bekijken”. Daarom wordt gezegd dat zoekmachines het aantal en de kwaliteit van links gebruiken om de gelinkte pagina te beoordelen.

Maar, zou het plaatsen van een link naar een site die laster uitvoert en iemands reputatie schaadt, als smaad worden beschouwd?

https://monolith.law/reputatie/smaad[ja]

Linken en laster

Op 2channel, het grootste anonieme forum in Japan, zijn er vaak geschillen over of berichten lasterlijk zijn. Veel van de geschillen over of het plaatsen van een link naar een lasterlijke site lasterlijk is, hebben ook plaatsgevonden op 2channel.

Een voorbeeld van een zaak waarin iemand werd beschuldigd van een ander misdrijf dan laster voor het plaatsen van een link, is de uitspraak van het Hooggerechtshof op 9 juli 2012 (Heisei 24). In deze zaak werd erkend dat het plaatsen van een link naar een kinderpornosite een openbare tentoonstelling van kinderporno vormde.

Het werd dus geoordeeld dat het tonen van de locatie van kinderporno die al openbaar is gemaakt door een derde partij, ook valt onder “openbaar tentoongesteld”.

Maar hoe zit het met laster? Zou het tonen van de locatie van een lasterlijk bericht dat door een derde partij is geplaatst, ook als laster worden beschouwd?

Over deze kwestie is geoordeeld dat “het plaatsen van een link naar het doelwit de lezers bewust maakt van het bestaan van het artikel en hen aanzet tot het lezen ervan, wat de sociale waardering van het doelwit verlaagt” tegenover “het kan niet worden gezegd dat het plaatsen van een link onmiddellijk de sociale waardering van de eisers verlaagt” (Tokyo District Court, 30 juni 2010 (Heisei 22)).

Dit is gebaseerd op het oordeel dat de keuze om al dan niet naar de gelinkte site te gaan, verschilt per individuele gebruiker.

Kan het plaatsen van een link worden beschouwd als smaad?

In januari 2011 werd er een thread genaamd “P Universiteit” geplaatst op 2chan, met Artikel 1, en op de 24e werd er een thread genaamd “A’s (een monnik die werkt bij R Tempel) Seksuele Intimidatie” geplaatst met Artikel 2. In beide artikelen was er een link naar “A (een monnik van de Jodo Shinshu, Chiba District)” binnen 2chan, en als je op de link in Artikel 1 of 2 klikte, werd Artikel 3 weergegeven. In Artikel 3 stond dat de eiser, toen hij nog student was aan de P Universiteit, seksueel intimiderend gedrag had vertoond tegenover vrouwelijke clubleden.

De eiser vroeg om de openbaarmaking van de informatie van de afzender van elk artikel om schadevergoeding te eisen, maar toen de doorvoerprovider weigerde, spande hij een rechtszaak aan. Echter, de rechtbank van eerste aanleg, de Tokyo District Court, verwierp de eis van de eiser. De rechtbank van eerste aanleg oordeelde dat,

“De eiser beweert dat elk van de betrokken artikelen de sociale waardering van de eiser verlaagt door het gemakkelijker te maken om toegang te krijgen tot documenten die de sociale waardering van de eiser verlagen. Aangezien er in elk van de betrokken artikelen een hyperlink is naar Artikel 3, en Artikel 3 kan worden beschouwd als een artikel dat de sociale waardering van de eiser verlaagt, kan worden gezegd dat elk van de betrokken artikelen het gemakkelijker maakt om toegang te krijgen tot documenten die de sociale waardering van de eiser verlagen. Echter, zelfs als elk van de betrokken artikelen het gemakkelijker maakt om toegang te krijgen tot Artikel 3, kan niet worden geoordeeld dat de betrokken artikelen zelf de sociale waardering van de eiser verlagen.”
Tokyo District Court, 19 december 2011 (2011)

En weigerde het verzoek om openbaarmaking van de informatie van de afzender.

Met andere woorden, hoewel het “gemakkelijker maken om toegang te krijgen” tot een artikel dat smadelijke uitdrukkingen bevat, werd erkend, kon Artikel 3 niet worden beschouwd als de inhoud van Artikelen 1 en 2, en werd geoordeeld dat elk artikel op zichzelf niet de sociale waardering van de eiser verlaagt.

Wanneer het plaatsen van een link als smaad kan worden beschouwd

In tegenstelling tot de eerste aanleg, werd er in het beroep een ander oordeel gegeven.

Het Hooggerechtshof van Tokio oordeelde dat, hoewel artikel 1 en 2, en ook artikel 3, op zichzelf niet smadelijk zijn, de inhoud van de drie artikelen samen de indruk wekt dat de eiser tijdens zijn studententijd aan de P Universiteit zich schuldig heeft gemaakt aan seksuele intimidatie. Het hof stelde dat:

“Om te beoordelen of de betreffende artikelen al dan niet een smaad of belediging vormen die de maatschappelijke normen overschrijdt, moet niet alleen rekening worden gehouden met de inhoud van de artikelen zelf, maar ook met de omstandigheden waaronder ze zijn geschreven. Aangezien de artikelen hyperlinks bevatten waarmee men de gedetailleerde inhoud van de gelinkte artikelen kan bekijken, is het gemakkelijk voor te stellen dat iemand die de artikelen leest, op de hyperlink zal klikken en artikel 3 zal lezen. Bovendien, aangezien de persoon die de artikelen heeft geschreven, opzettelijk hyperlinks heeft geplaatst om naar artikel 3 te kunnen gaan, kan worden aangenomen dat artikel 3 is opgenomen in de betreffende artikelen.”

Hooggerechtshof van Tokio, uitspraak van 18 april 2012 (2012)

Op basis hiervan oordeelde het hof dat er geen voldoende bewijs was om te erkennen dat de appellant zich schuldig had gemaakt aan seksuele intimidatie zoals beschreven in artikel 3, en dat er geen reden was om de onrechtmatigheid te ontkennen. Het hof erkende echter wel smaad. Bovendien,

“Het is inderdaad waar, zoals de gedaagde beweert, dat het al dan niet bezoeken van de hyperlink-bestemming varieert van persoon tot persoon. Echter, zoals eerder vermeld, is het gemakkelijk voor te stellen dat iemand die de artikelen met de weergegeven hyperlinks leest, de mogelijkheid heeft om de artikelen op de hyperlink-bestemming te bekijken. Het feit dat de keuze om de hyperlink-bestemming te bezoeken varieert van persoon tot persoon, betekent niet dat het niet gebruikelijk is om de artikelen op de hyperlink-bestemming samen te lezen.”

Idem

Op basis hiervan erkende het hof de “smaad door middel van links” in de artikelen 1 en 2 en beval de openbaarmaking van de informatie van de afzender voor elk artikel.

Deze uitspraak was de eerste die aangaf dat de inhoud van zowel het artikel in de thread waar de link is geplaatst als het artikel in de thread waarnaar de link verwijst, samen kan worden begrepen en als onderwerp van beoordeling kan worden beschouwd.

Hoewel het werd aangegeven dat het plaatsen van een link als smaad kan worden beschouwd, wordt deze uitspraak beschouwd als een redelijke en passende interpretatie van de wet met betrekking tot de moderne vorm van smaad door het opzettelijk gebruik van links, gezien het normale verwachte gedrag van internetgebruikers die geïnteresseerd zijn in geposte artikelen en die verschillende informatie volgen via links.

Aanbevelingen met betrekking tot de evaluatie van de Japanse Wet op de Beperking van de Aansprakelijkheid van Providers

In juni 2011 heeft de studiegroep “Problemen met ICT-diensten vanuit het perspectief van de gebruiker” van het Japanse Ministerie van Binnenlandse Zaken en Communicatie een reeks aanbevelingen samengesteld met betrekking tot de evaluatie van de Japanse Wet op de Beperking van de Aansprakelijkheid van Providers.

In dit document wordt gesteld dat “hoewel de verspreiding van informatie op zichzelf niet illegaal is, er argumenten zijn dat de Wet op de Beperking van de Aansprakelijkheid van Providers ook van toepassing zou moeten zijn in gevallen waarin de rechten van anderen worden geschonden door de verspreiding van informatie die verband houdt met dergelijke informatie”. Het stelt ook dat “hoewel de gelinkte informatie op zichzelf niet illegaal is, het een probleem kan zijn of de gelinkte informatie zelf het onderwerp van verzendingspreventiemaatregelen zou moeten zijn in gevallen waarin de informatie op de gelinkte locatie de rechten van anderen schaadt”. In de aanbevelingen wordt gesteld:

“Als de verspreiding van informatie op de gelinkte locatie die de rechten van anderen schendt en de verspreiding van de gelinkte informatie worden beoordeeld als een geheel dat een gezamenlijke relatie heeft, kan de verspreiding van de gelinkte informatie worden beoordeeld als een (brede zin van) gezamenlijke onrechtmatige daad met de inbreuk op rechten op de gelinkte locatie, en kan het het onderwerp van verzendingspreventiemaatregelen worden. Aan de andere kant, als het niet op deze manier kan worden beoordeeld, is het waarschijnlijk dat het niet het onderwerp van verzendingspreventiemaatregelen zal zijn.”

De term “een geheel dat een gezamenlijke relatie heeft” in deze context wordt verondersteld vrijwel identiek te zijn aan “opgenomen in het artikel” in de eerdere uitspraak van het Hooggerechtshof van Tokio, maar het lijkt niet gemakkelijk om te bepalen of dit van toepassing is of niet.

In de toekomst zal het noodzakelijk zijn om aandacht te besteden aan welke jurisprudentie zich zal ophopen.